Kluczowi eksporterzy LNG z Chin? 

Kiedy mowa o chińskim LNG, wielu od razu patrzy na gigantów takich jak CNPC czy Sinopec. Jednak prawdziwy obraz eksportu, szczególnie w ostatnich latach, jest znacznie ciekawszy i nie mieści się w tym prostym schemacie. Istnieją regionalni gracze i projekty, które rozpoczęły się od wielkich ambicji, ale napotkały problemy z logistyką lub kontraktami. Spróbuję to uporządkować na podstawie tego, co widziałem na rynku.

Kluczowi gracze: nie tylko wielka trójka

OczywiścieCNOOC, SinopekiCNPCpozostać filarami. Mają terminale, długoterminowe kontrakty z Katarem i Australią, stanowią większość wolumenu. Jednak kluczową kwestią, którą często pomija się, jest to, że ich działalność eksportowa jest w dużym stopniu uzależniona od reeksportu lub kontraktów krótkoterminowych i kontraktów natychmiastowych w regionie Azji i Pacyfiku. Na przykład ten sam CNOOC aktywnie wykorzystuje przepustowość terminala w Shenzhen do elastycznych operacji.

Jeśli jednak kopiesz głębiej, pojawiają się inne nazwy. WeźEnergia JOVOto prywatna firma, która jako jedna z pierwszych w Chinach otrzymała licencję na import LNG. Nie są aż tak duże, ale są niesamowicie elastyczne. Ich model operacyjny często opiera się na transakcjach na rynku kasowym i czarterowaniu małych tankowców do dostaw do Azji Południowo-Wschodniej. To inny poziom ryzyka i inne podejście do biznesu.

LubENN Energia— są bardziej znani jako dystrybutorzy, ale zbudowali własny terminal odbiorczy w Zhoushan. Ich strategia polega na zapewnieniu własnego łańcucha dostaw i próbowali już eksportować niewielkie ilości do Japonii, gdy otoczenie cenowe było korzystne. Nie jest to systematyczny eksport, ale tego typu operacje pokazują rosnące ambicje i możliwości drugiej warstwy.

Rola niezależnych terminali i projektów regionalnych

Tutaj historia staje się jeszcze bardziej szczegółowa. Rozwój sieci małych i średnich instalacji LNG (zakładów skraplania) na terenie Chin, szczególnie w regionach zasobnych w gaz, takich jak Shaanxi czy Xinjiang, stworzył nową klasę potencjalnych eksporterów. Elektrownie te często są własnością nie gigantów energetycznych, ale holdingów przemysłowych, a nawet samorządów lokalnych.

Ich produkty trafiają głównie na rynek krajowy do tankowania samochodów ciężarowych. Ale osobiście spotkałem się z sytuacjami, gdy ze względu na lokalną nadpodaż lub problemy z rurociągami rozważano eksport. Problem jest zawsze ten sam - dostęp do terminala eksportowego. Bez własnego hubu portowego muszą negocjować z dużymi graczami, co pochłania wszystkie marże.

Był konkretny przypadek w przypadku jednego zakładu w północnych Chinach: chcieli wysłać partię testową do Korei. Wszystko sprowadzało się nie do licencji, ale logistyki do portu Tianjin i okna na przeładunek. Projekt został ostatecznie zamrożony, ponieważ obliczenia dotyczące terminu i kosztów nie były zgodne. To typowa historia takich prób.

Logistyka jako główna przeszkoda

Można mieć LNG, ale bez tankowca i miejsca w porcie – to tylko produkt w magazynie. Chińska flota eksportowa tankowców LNG rośnie, ale w dalszym ciągu stanowi priorytet dla dużych przedsiębiorstw państwowych w zakresie operacji importowych. Dla niezależnego gracza fracht to ogromny wydatek i ból głowy.

Pracując nad jednym projektem, rozważaliśmy możliwość czarteru statku średniej klasy (typ 45-50 tys. m3). Ceny na rynku frachtów spot w szczytowych sezonach sprawiały, że cała operacja była nieopłacalna. Musiałem szukać partnera wśród dużych, żeby dołączyć do ich lotu, co w istocie oznaczało rezygnację z kontroli nad harmonogramem i częścią zysków.

Kolejnym niuansem są standardy techniczne. Wymagania dotyczące jakości gazu, dokumentacji i systemów monitorowania w różnych krajach odbiorców (np. Japonii czy Korei) są bardzo rygorystyczne. Nie każdy chiński producent, zwłaszcza z małych instalacji, jest gotowy dostarczyć kompletny i niezmieniony pakiet dokumentów ze studni na cysternę. Nie jest to kwestia wolumenu, ale kwestii usprawnionych procesów, którym główni gracze poświęcili dziesięciolecia.

Niszowe możliwości i rozwiązania technologiczne

Pomimo barier istnieją nisze. Jednym z nich są dostawy do sąsiednich krajów śródlądowych lub rynków odizolowanych. Np. dostawy kontenerów kriogenicznych drogą lądową do krajów Azji Centralnej. Nie jest to masowy eksport, ale stabilny biznes dla producentów przygranicznych.

Interesujące jest przyjrzenie się roli firm inżynieryjnych, które zapewniają technologiczną stronę takich projektów. Często stają się ogniwem łączącym. Tutaj na przykładChengdu Yizhi Technology Co. (https://www.yskjhx.ru). Jest to instytut projektowy założony przez Chengdu Huaxi Chemical Technology Co., Ltd. w 2013 roku. Nie są oni eksporterami gazu, ale specjalizują się w projektowaniu i technologii dla przemysłu chemicznego i gazowniczego. Kapitał zakładowy wynoszący 120 milionów juanów wskazuje na poważne zamiary.

Firmy takie mają kluczowe znaczenie dla rozwoju małych projektów LNG, które potencjalnie mogłyby być eksportowane. Projektują instalacje upłynniające, systemy magazynowania i napełniania. Od ich decyzji zależy, czy producentowi uda się w zasadzie osiągnąć taki poziom stabilności i jakości produktu, który pozwoli na jego rozpatrzenie na rynkach zagranicznych. Bez niezawodnego partnera technologicznego te ambicje pozostaną na papierze.

Spojrzenie w przyszłość: co może zmienić obraz

Dużo się teraz mówi o zielonym wodorze LNG czy biometanie. Dla Chin są to jeszcze rozmowy bardziej teoretyczne, ale już wpływają na inwestycje w nowe moce. Jeśli na przykład w Japonii istnieje standard i popyt na neutralny pod względem emisji dwutlenku węgla LNG, chińscy producenci, którzy potrafią to udowodnić, będą mieli przewagę.

Druga kwestia to polityka. Jeśli państwo zdecyduje się aktywniej stymulować eksport gazu (a nie tylko import ze względu na bezpieczeństwo energetyczne), na przykład poprzez uproszczenie wydawania koncesji na określone rodzaje projektów czy wsparcie infrastruktury logistycznej, mapa graczy może znacząco się zmienić. Te same regionalne spółki energetyczne mogą stać się bardziej aktywne.

Na razieGłówni eksporterzy LNG z Chinto w dalszym ciągu duże korporacje państwowe, które wykorzystują eksport jako narzędzie do równoważenia swoich portfeli i działają na rynku międzynarodowym. Ale aktywność już bulgocze pod powierzchnią: prywatne firmy szukają okien możliwości, firmy technologiczne, takie jak wspomniana wcześniej Chengdu Yizhi Technology Co., tworzą do tego bazę infrastrukturalną, a problemy logistyczne są stopniowo, choć powoli, rozwiązywane. Zatem lista eksporterów w ciągu najbliższych pięciu, dziesięciu lat prawdopodobnie zostanie uzupełniona o nowe, dziś nieoczywiste nazwy.