Chiny: Jak pozbyć się gazów resztkowych LZO? 

Szczerze mówiąc, kiedy słyszysz o recyklinguLZO gazu resztkowegow Chinach pierwsze co przychodzi na myśl to dopalanie katalityczne lub adsorpcja węgla. Jednak w praktyce, szczególnie w zakładach chemicznych w Syczuanie czy Shandong, wszystko często sprowadza się nie do wyboru technologii, ale do tego, jak wcisnąć ją w istniejącą produkcję, której nie da się zatrzymać. Wielokrotnie widziałem, jak projekty, piękne na papierze, potykają się z powodu banalnego braku miejsca na instalację lub wahań składu gazu. Właśnie o tym chcę porozmawiać.

Gdzie pochowany jest pies: skład gazu i standardy papierowe

Głównym błędem jest rozpoczynanie projektowania od danych paszportowych lub nieaktualnych pomiarów.Lotne związki organiczne- koncepcja jest elastyczna. Przy jednej produkcji farb i lakierów mogą to być węglowodory aromatyczne, przy innej - estry, a gdzieś - wszystko razem, a nawet z zanieczyszczeniami siarki lub krzemoorganicznego. Te ostatnie, swoją drogą, są zabójcą dla większości katalizatorów. Był taki przypadek w fabryce w Fuzhou: zainstalowano RTO (regeneracyjny utleniacz termiczny), a sześć miesięcy później wydajność spadła o 40% z powodu krzemu, o którym skromnie przemilczano we wstępnych danych.

Przepisy dotyczące emisji stają się coraz bardziej rygorystyczne, to prawda. Często jednak lokalni inspektorzy ds. ochrony środowiska mniej zwracają uwagę na subtelne gramy na metr sześcienny, a bardziej na widoczny dym i zapach. Dlatego czasami klient jest skłonny zaakceptować wydajność systemu na poziomie 90%, jeśli ma on gwarancję usunięcia nieprzyjemnych zapachów, zamiast gonić za wydajnością 99% przy użyciu drogiej technologii. To kwestia ekonomii i praktycznego kompromisu.

I jeszcze jeden niuans - koncentracja. Teoretycznie metody termiczne wymagają określonej wartości opałowej gazu, aby proces był autotermiczny. W praktyce przepływ jest często niestabilny: w ciągu dnia jest jeden skład, w nocy - inny, gdy zmienia się partia surowców - trzeci. Jeśli zaprojektujesz system na wartości szczytowe, wyjdzie to na złoto. Jeśli jest poniżej średniej, w okresach niskiego stężenia będzie zużywać dużo paliwa, aby utrzymać temperaturę. Trzeba więc kręcić się dookoła, czasami dodając zbiorniki buforowe lub systemy domieszek.

Technologie w terenie: co się sprawdza, a co gromadzi kurz w magazynie

Adsorpcja na węglu aktywnym to klasyka gatunku. Tani w zakupie i stosunkowo łatwy w montażu. Ale to jest miecz obosieczny. Regeneracja węgla to inna historia za pomocą pary lub gorącego azotu, a następnie utylizacji tego kondensatu w innym miejscu, który sam w sobie jest odpadem niebezpiecznym. Widziałem instalacje, gdzie wkłady węglowe wymieniano jak filtry w odkurzaczu, a stary węgiel po prostu wysyłano na składowisko – co to za ekologia? Przy niskich stężeniach i małych przepływach jest w porządku, ale przy poważnej produkcji to półśrodek.

Utlenianie katalityczne (CO) to mój ulubiony temat debat. W teorii jest skuteczny; temperatura pracy jest niższa niż w przypadku metod czysto termicznych, co oznacza oszczędność zasobów energii. Ale chiński rynek jest zalany katalizatorami różnej jakości. Dobra, odporna na zatrucia, z odpowiednim nośnikiem - droga. I często stawiają coś tańszego, a potem dziwią się, dlaczego po roku, dwóch aktywność spada. Kluczową kwestią jest wstępne oczyszczenie gazu z pyłów i trucizn katalizatora. Często jest to zaniedbywane.

Ale RTO i RCO (utleniacze regeneracyjne) to już ciężka artyleria. Sprawność na poziomie 95-99% jest faktem. Ale! Są to ogromne instalacje, drogie w montażu i wymagające wysoko wykwalifikowanej obsługi. Instalowane są w dużych zakładach petrochemicznych lub farmaceutycznych. Pamiętam projekt dla fabryki opon w Shandong: instalację RCO wielkości trzypiętrowego domu. Trudność nie tkwiła nawet w nim samym, ale w systemie gromadzenia i transportu gazu z kilkudziesięciu punktów emisyjnych na terenie całej elektrowni. Rurociągi, wentylatory, zabezpieczenia przeciwwybuchowe – koszt tych rurociągów jest czasami porównywalny z kosztem samego utleniacza.

Nieoczywiste pułapki: energia, przestrzeń i ludzie

Często wszystko sprowadza się do energii. Metody termiczne są żarłoczne. W regionach, w których występują problemy z prądem lub gazem, projekt może stać się nieopłacalny już na etapie kalkulacji zwrotu. Czasami bardziej opłaca się nie poddawać recyklingowi, lecz wychwycić i zawrócić do procesu, jeśli jest to technologicznie możliwe. Na przykład odzysk rozpuszczalnika za pomocą kondensacji z głębokim chłodzeniem. Ale to też nie jest panaceum – sprzęt jest kapryśny i wymaga stabilnego składu pary.

Kosmos jest zmorą starych fabryk. Zostały zbudowane w czasach, gdy środowisko było ostatnią rzeczą, o której myśleli. Po prostu nie ma gdzie postawić nowej instalacji. Musimy uciekać się do trików: umieszczania sprzętu na dachach, przenoszenia go poza obwód, co wydłuża komunikację i zwiększa straty. A także pozwolenia, inspekcje strażaków... Biurokracja może opóźniać realizację o miesiące.

A co najważniejsze - personel. Można zainstalować najnowocześniejszą niemiecką instalację, ale jeśli w zakładzie nie będzie inżyniera, który rozumie zasadę jej działania, a operatorzy postrzegają to jako obciążenie, to wszystko szybko popadnie w ruinę. Szkolenia personelu nie są pozycją w budżecie, ale warunkiem sukcesu. Często awarie powstają nie z powodu złej technologii, ale z powodu czynnika ludzkiego: wymienili filtr w niewłaściwym czasie, przeoczyli przegląd techniczny lub nieprawidłowo zareagowali na sygnał awaryjny.

Doświadczenia z projektu: przypadek z technologią Chengdu Yizhi

Na przykład współpracowałem z projektantami zChengdu Yizhi Technology Co.(swoją drogą, ich strona internetowahttps://www.yskjhx.ru). To ich spółka-matka, Huaxi Technology, która od dawna działa w branży chemicznej. Ich podejście jest często praktyczne: nie narzucaj najdroższych, ale najpierw przeprowadź szczegółowy audyt. Pamiętam ich projekt fabryki polimerów w Chengdu. Zadanie polegało na wykorzystaniu gazów z reaktorów, złożonej mieszaniny o zmiennym natężeniu przepływu.

Zaproponowali schemat hybrydowy: najpierw kondensacja w celu wychwycenia najcenniejszych składników (powrót do obiegu, co pozwoliło zaoszczędzić na surowcach), a pozostały strumień o niskim stężeniu skierowano do jednostki utleniania katalitycznego. Ale nie standardowy, ale z dostosowanym katalizatorem, który jest bardziej odporny na ewentualne zanieczyszczenia. Sztuczka polegała na systemie sterowania, który w czasie rzeczywistym monitorował temperaturę złoża katalizatora i dostosowywał ogrzewanie. Umożliwiło to zmniejszenie zużycia energii w okresach niskiego obciążenia.

Podczas uruchomienia wystąpiły trudności. Nie uwzględniliśmy wibracji pochodzących z sąsiedniej sprężarki – trzeba było zmodyfikować mocowania przewodów gazowych. A miejscowi elektrycy pomylili fazy przy podłączaniu głównego wentylatora... Drobne rzeczy, ale przez nie terminy się opóźniały. Dzięki temu system działa, a klient jest zadowolony. Ale główny wniosek wyciągnąłem z oglądania tego i innych projektówTechnologia Chengdu Yizhi: sukces zależy od głębokości zanurzenia w technologii samej rośliny źródłowej. Bez tego każdy, nawet najlepszy system recyklingu będzie tylko kosztowną zabawką.

Zamiast konkluzji: głośne myślenie o przyszłości

Gdzie wszystko zmierza? Wydaje mi się, że przyszłość nie leży w jednej super technologii, ale w mądrym połączeniu metod. Najpierw odetnij jak najwięcej i wróć do procesu tego, co ma wartość. Następnie - zniszczyć to, czego nie udało się zachować, przy minimalnym zużyciu energii. A wszystko to pod kontrolą czujników i algorytmów, które dostosowują się do zmian. Ideałem jest cykl zamknięty, zerowa emisja. Ale jeszcze nam do tego daleko.

Obecnie wokół technologii membranowych i metod zatężania narosło wiele szumu, lecz wciąż są one rzadkimi gośćmi w chemii na dużą skalę. Drogi. A w Chinach, przy całej rygorystyczności przepisów, często decydująca jest kwestia ceny. Dlatego przy wyborze technologii recyklinguLZO gazu resztkowego, trzeba zmierzyć się z prawdą: na co zakład może sobie pozwolić tu i teraz, co się opłaci, a co zamieni się w eksponat muzealny, który włącza się dopiero przed oględzinami. Czasami lepiej zrobić prosty, ale niezawodny system, który faktycznie działa na co dzień, niż złożony i kosztowny monstrum, które stoi bezczynnie z powodu braku specjalistów lub pieniędzy na jego utrzymanie. Wszystko sprowadza się do zdrowego rozsądku i szczegółowej wiedzy na temat Twojej produkcji. Bez tego żadna technologia nie pomoże.