Chińscy eksporterzy CO2 żywności: technologia? 

Kiedy ludzie mówią o chińskim CO2 dopuszczonym do kontaktu z żywnością, wiele osób od razu myśli o ilościach i cenach. Technologie? Często drugi punkt. Ale na próżno. Ponieważ różnica między „tylko gazem”? a to, co naprawdę sprawdza się w przypadku produktów spożywczych, czasami tkwi w szczegółach, których nie widać na papierze. Sama przez to przechodziłam.

Nie tylko upłynniaj i butelkuj

Głównym błędnym przekonaniem jest to, że technologia produkcji dwutlenku węgla do celów spożywczych jest wszędzie taka sama. Mówią, że jest źródło (najczęściej z produkcji alkoholu lub amoniaku), jest oczyszczanie, upłynnianie i gotowe. Ale na eksport, szczególnie na rynki o surowych przepisach (EAEU, Europa), jest to „gotowe”? nie wystarczy. Kluczowym słowem jest tutajstabilność parametrów. Nie jednorazowa analiza w laboratorium, ale gwarancja, że ​​każda partia, każda butla czy zbiornik będzie na poziomie 99,995% i będzie zawierać minimum zanieczyszczeń. I tu zaczyna się zabawa.

Na przykład kontrola wilgoci. Według normy - ok. 20 mg/m3. Ale jeśli gdzieś w łańcuchu znajduje się „słabe ogniwo”? - niedoskonałe suszenie, kondensacja w przewodach - wtedy podczas transportu, zwłaszcza na morzu, w zbiorniku lub butli może powstać kondensacja. Dla klienta jest to małżeństwo. Znam przypadki, gdy partia została zwrócona ze względu na podwyższony punkt rosy, choć w zakładzie produkcyjnym wszystko było w porządku. Oznacza to, że technologia to nie tylko produkcja, ale także logistyka i przygotowanie opakowań.

Kolejną kwestią jest kontrola oleju. Ma to kluczowe znaczenie dla CO2 z żywności. W starszych gałęziach przemysłu, w których stosuje się sprężarki tłokowe, ryzyko jest wyższe. Nowoczesną jakość zapewniają nowoczesne linie ze sprężarkami śrubowymi i wielostopniową filtracją, w tym filtrami węglowymi. Ale oczywiście kosztują też więcej. Wielu chińskich eksporterów inwestowało właśnie w to przez ostatnie 5–7 lat – nie tyle w zwiększanie mocy produkcyjnych, ile w ich dostrajanie. czyszczenie.

Skąd pochodzą surowce i dlaczego jest to ważne?

Większość CO2 produkowanego w chińskiej żywności to produkt uboczny. Główne źródła: produkcja amoniaku/metanolu (gazu syntezowego) i fermentacja w przemyśle bioetanolu. Jakość surowca wpływa bezpośrednio na złożoność i koszt oczyszczania.

Gaz z zakładów syntezy jest zwykle początkowo czystszy. Ale ma swoje własne niuanse - możliwe są ślady amoniaku, siarkowodoru i węglowodorów aromatycznych. Wymagana jest specyficzna adsorpcja. Gaz z instalacji bioetanolu jest „bogatszy”? do zanieczyszczeń organicznych - oleje fuzlowe, etery, alkohole. Oczyszczanie jest trudniejsze; potrzebne są dobre dopalacze katalityczne (piece katalityczne) i kolumny adsorpcyjne z odpowiednio dobranym zasypką.

Współpracowałem z jednym dostawcą z prowincji Heilongjiang, który właśnie korzystał z surowców z fabryki etanolu. Problemem były okresowe „emisje?” estry po regeneracji adsorberów. Rozwiązanie nie zostało znalezione od razu – musieliśmy zrewidować cały cykl regeneracji i po czyszczeniu zamontować dodatkowy zbiornik buforowy. Jest to typowy przykład sytuacji, w której standardowy schemat blokowy nie działa; konieczna jest adaptacja do konkretnego źródła.

Opakowanie i logistyka są częścią łańcucha technologicznego

Możesz zrobić doskonały produkt wychodząc z warsztatu, a następnie zepsuć go w drodze. W przypadku eksportu jest to prawdopodobnie nawet ważniejsze niż sama produkcja. Główne formy dostaw: butle 40L, zbiorniki ISO (faza ciekła) i czasami suchy lód.

Z cylindrami to inna historia. Ich przygotowanie (suszenie, odkurzanie) to cała produkcja. Chińskie fabryki masowo przechodzą obecnie na automatyczne linie do obróbki cylindrów, ale 7-10 lat temu był to słaby punkt. Pamiętam, jak klient z Rosji skarżył się na zapach w butlach. Okazało się, że problemem nie był CO2, ale resztki starej zawartości (jakiś gaz obojętny) i niedostateczne przeczyszczenie. Ważna jest także technologia tankowania. Konieczne jest napełnienie wagowe, z obowiązkowym sprawdzeniem punktu rosy na wylocie rampy napełniającej. Wydaje się to oczywiste, ale nie każdy to robi.

Z czołgami ISO jest łatwiej, ale i tam są pułapki. Materiał zbiornika (stal nierdzewna), stan powierzchni wewnętrznej, historia transportu. Przed załadunkiem zbiornik należy sprawdzić i opróżnić. Niektórzy odpowiedzialni eksporterzy zabierają ze sobą nawet przenośne analizatory w celu wykonania pomiaru kontrolnego przed załadunkiem na statek. Jest to właśnie „technologia sterowania”, która jest bardzo warta.

Praktyczny przykład: nie tylko sprzęt, ale także oprogramowanie.

Chciałbym podać przykładChengdu Yizhi Technology Co. (https://www.yskjhx.ru). To nie tylko dom handlowy, ale instytut projektowy stworzony przez firmę chemiczną. Ich podejście zawsze było inne. Nie tylko sprzedają CO2, ale projektują i budują pod klucz instalacje do jego produkcji i oczyszczania. To ważny punkt.

Ich siła polega na precyzyjnej pracy ze złożonymi gazami źródłowymi. Przyglądałem się ich projektom dla kilku zakładów produkujących biologiczny etanol. Zastosowano tam wieloetapowy schemat: wstępne oczyszczanie olejów fuzlowych, sprężanie, następnie katalityczne utlenianie pozostałości organicznych, suszenie adsorpcyjne i na koniec rektyfikacja niskotemperaturowa. Najważniejsze jest to, że nie dostarczają „pudełkowych”. rozwiązania, ale modeluj proces dla określonego składu surowców, który może różnić się w zależności od pory roku i rodzaju surowca do fermentacji.

Dla eksportera takie zaplecze to ogromny plus. Ponieważ samodzielnie projektując te instalacje, rozumiesz wszystko o produkcie, od cząsteczki po zawór. A stabilność, którą trudno osiągnąć, można zagwarantować po prostu kupując gaz na boku i przepakowując go. Kapitał zakładowy wynoszący 120 milionów juanów wskazany w opisie firmy pośrednio mówi o powadze podejścia – jest to inwestycja w badania i rozwój oraz inżynierię, a nie tylko w magazyny i logistykę.

Dokąd zmierza technologia? Nieoczywiste trendy

Teraz wszystko zależy nie tyle od „jeszcze większej czystości?” – 99,995–99,999% w zupełności wystarczy na potrzeby żywnościowe, a także efektywność energetyczną i elastyczność.

Pierwszym z nich jest odzysk energii. Nowoczesne instalacje do skraplania CO2 starają się wykorzystywać chłód na różnych etapach procesu. Obniża to koszty, co przy dużej konkurencji ma kluczowe znaczenie. Drugim jest elastyczność w zakresie surowców. Zakłady źródłowe mogą zostać wyłączone w celu naprawy. Dlatego duzi eksporterzy starają się mieć dostęp do wielu źródeł surowców i technologii, która pozwala im szybko rekonfigurować oczyszczanie dla różnych składów.

A trzeci trend, który nabiera tempa, to „zielony”? CO2. Oznacza to, że nie jest uzyskiwany z paliw kopalnych lub emisji przemysłowych, ale ze źródeł biogennych z kompensacją emisji dwutlenku węgla. To wciąż rynek niszowy, ale niektórzy europejscy nabywcy są już zainteresowani. W Chinach powstają także projekty pilotażowe mające na celu wychwytywanie CO2 na przykład z biogazu. Technologicznie jest to trudniejsze, ale dla eksportu do segmentów premium może w przyszłości stać się poważnym argumentem.

Ogólnie rzecz biorąc, podsumowując. Oceniając chińskiego eksportera CO2 z żywności, nie należy patrzeć na piękne książeczki z numerami czystości, ale na to, co kryje się za tymi liczbami. O źródle surowców, o wieku i rodzaju sprzętu, o systemie kontroli na wszystkich etapach – od przyjęcia gazu po wysyłkę. Oraz zespół inżynierów, którzy to wszystko obsługują. Ponieważ technologia nie jest statycznym obrazem, ale żywym procesem, który należy stale kontrolować. A ci, którzy to rozumieją, z reguły pozostają na rynku przez długi czas.